Hardenberg

Let it go

Door de redactie

Wauw: jongens! Daar waren ze dan. Twee kleine mannetjes, beide zo'n drie pond. Zelf kwam ik uit een meidengezin en was er eigenlijk vanuit gegaan dat ik dochters zou krijgen. Ik had al een beeld gecreëerd van twee prachtige meisjes met ingevlochten haren, beide huppelend aan mijn hand. Een beetje het 'Elsa' gevoel: de Disney prinses van het liedje 'Let it go'.

Door Karin van Dijk

En loslaten: dat deed ik. Geen schattige handjes aan mijn hand, maar ontdekkende en rennende en peutertjes had ik bij me. Ik ontdekte de voetbalwereld, haantjesgedrag, omhoogstaande wc-brillen en veel kapotte kleren en knieën. Heerlijk om een jongensmoeder te zijn! Tot hun twaalfde had ik nog invloed op hun kleding- en haarstijl. Ook dat heb ik losgelaten. Van alles kwam er voorbij: shirts met afschrikwekkende teksten, joggingbroeken, witte polo's en Gothic vesten. Ze namen mijn advies om jezelf te zijn graag ter harte. Zo ook met de kapsels. Waar de één de laatste trends volgt, kiest de ander voor het uniek zijn. Daar hoorde al een kaal hoofd bij ("Mam, ik heb iets gedaan wat ik leuk vind, maar jij denk ik niet") en nu wil hij het juist lang laten groeien. Ik laat het los. Dat daarbij ook het loslaten van míjn dure crème van de kapper bijkomt had ik even niet ingeschat. Want dat 'lenen' horen ze bij mijn man te doen! Zijn sokken, geurtjes, scheermesjes, gel en shirtjes worden geroofd. Als sprinkhanen struinen ze de kasten af. Er flitste door mij heen dat het leven met dochters er ook zo uit moet zien voor moeders. Maar van míjn dure crème moeten ze gewoon afblijven, klaar. Er loopt namelijk nog een jongen hier in huis die bijna twaalf is. Die heeft die hele puberweg nog af te leggen. Waarschijnlijk zal ik bij hem minder zeuren over kledingkeuzes. Dat vind ik niet meer zo belangrijk. Dat kan hij namelijk nog veranderen. Nee, er zijn andere keuzes waar ik mee geconfronteerd word. Dingen die onherroepelijk zijn. De oudsten worden straks namelijk achttien. En het tattoowoord is gevallen. Samen willen ze er één laten zetten. Van een leeuw, want dat is hun sterrenbeeld. Ik slik en let it go. Niets handjes vasthouden, maar hun eigen weg laten gaan. Wauw jongens...

De column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Adrian Verbree en Rudi Bults.