Hardenberg

Monique krijgt nier van haar man

Door de redactie

Monique Hakkers is 48 jaar en is wachtende op een niertransplantatie. Het bijzondere aan de niertransplantatie is dat haar man Lenard de donor wordt van de nier. "Het gebeurt wel eens vaker dat een partner een donor is, maar vaak zie je dat het een familielid is. In het begin vond ik het ook wel een 'ding' dat ik een nier zou krijgen van mijn man. Maar ik ben ontzettend dankbaar dat hij mijn leven terug gaat geven", vertelt Monique.

Lenard en Monique hebben samen een sportschool en wonen samen met zoon Elijah en hond Sjaak in Holtheme. "Wij wonen heerlijk achteraf. Tot voor ik klachten kreeg was sporten echt een uitlaatklep. Dat heb ik nu omgezet in wandelen met Sjaak, lezen en een goede Netflix serie kijken. Maar ik geniet ook enorm van mensen om mij heen, lekker eten en borrel samen", vertelt Monique.

Diagnose cystenieren

Monique was 19 jaar toen ze de diagnose cystenieren kreeg. Cystenieren is een erfelijke nierziekte en wordt ook wel ADPKD genoemd. Door een aangeboren afwijking in een bepaald gen worden er cysten gevormd in een aantal organen, vooral in de nieren. De grootte van deze cysten kan variëren van een speldenknop tot een pingpongbal en verschilt van persoon tot persoon. Doordat de cysten groter worden en het aantal toeneemt wordt normaal nierweefsel verdrukt, wat leidt tot verlies van nierfunctie. "In het begin had ik veel klachten en ging het helemaal niet goed. Maar gelukkig stabiliseerde het en dacht ik er in die jaren ook niet meer zo vaak aan. Veertien jaar geleden kreeg ik echt klachten. De beide nieren zaten vol met cysten en de nieren werden daardoor steeds groter. De organen werden verdrukt en ik kreeg steeds meer pijn". In het jaar 2017 werd de nier van Monique verwijderd. Met één nier zou het nog wel een tijdje gaan werd er gedacht.

'Je gaat niet iemand om een nier vragen'

In september 2019 bleek bij een controle dat de nierfunctie nog maar 18 procent was. Monique werd doorverwezen naar een transplantatieteam. "Er zou een nier moeten komen. En je gaat niet zomaar aan iemand vragen of je zijn of haar nier mag. Toen kwam Lenard mijn reddende engel. Hij zei direct dat ik een nier van hem mocht. De kans zou niet groot zijn dat er een match zou zijn. Lenard ging toch het zware traject in".

'Ik geef haar leven terug'

"Het voelt dubbel. Het is tegenstrijdig om in een gezond lichaam een orgaan uit te halen. Maar om Monique hiermee haar leven terug te geven was er voor mij geen twijfel. Het leven met één nier kan heel erg goed. De eerste paar weken zullen wat zwaarder zijn. Het herstel van de operatie en het lichaam zal moeten wennen aan één nier. Maar uiteindelijk zal ik met één nier goed mee kunnen leven", vertelt Lenard.

En toen kwam de lockdown...

Monique vervolgd: "Mijn conditie ging verder achteruit. De nierfunctie is inmiddels gezakt naar 12 %. Het liefst geen dialyse. Want transplanteren is het beste zonder dat je dialyseert. Door deze lage nierfuncties was ik veel vatbaarder voor infecties. Mijn eileiders waren ontstoken. Na vier opnamen in het ziekenhuis en zeven antibiotica kuren is besloten om mijn eileiders en eierstokken te verwijderen voordat er getransplanteerd kon worden. Ik moest herstellen en tegelijkertijd kwam het bericht dat er een match was met de nier van Lenard. Super goed nieuws. Je moet 'schoon' zijn voor een transplantatie. En dat was ik in maart. Ja en toen... kwam de lockdown. De bedoeling was in juni te transplanteren maar de corona zorgde ervoor dat dit niet gebeurde".

Sta er positief in

"Door mijn lage nierfunctie ben ik helemaal niet fit. Ben veel misselijk en vreselijk moe. En ik ben natuurlijk een risicopatiënt voor corona. Ik heb net zoveel kans om corona te krijgen als een ander. Maar doordat ik één nier heb met nu een functie van elf tot twaalf procent zullen de complicaties vele malen groter zijn. Ik ben dus heel voorzichtig. De lockdown speelt voor mij al vanaf september 2019. Ik lag vanaf toen veel in het ziekenhuis. Ik zit dus al heel erg lang thuis, kom nergens, en mensen komen ook niet hier omdat iedereen erg voorzichtig met me is. Het voelt als geen onderdeel zijn van de maatschappij. En moet eerlijk bekennen dat het niet altijd even prettig voelt. Ik mis het sociale heel erg. Maar dat hebben veel mensen door de tijd waarin we leven. Maar gelukkig sta ik er vooral positief in. Daar kies je niet voor, dat gaat echt vanzelf en daar ben ik enorm dankbaar voor. Relativeer enorm. En kijk vooral naar de dingen die wel kunnen en ben dankbaar met veel lieve mensen om me heen".

Transplantatie misschien in januari

Monique heeft in de tussenliggende tijd weer onderzoeken gehad om dingen uit te sluiten. "Het was de vraag of al mijn klachten van de nier komen of ook van de lever. Maar er zijn gelukkig geen belemmeringen. Eind december krijg ik weer een check up. En dan is er weer een overleg voor de planning. De transplantatie zou dan misschien in januari al zijn, maar dit is ook afhankelijk van de maatregelen met betrekking tot corona", vertelt Monique. Lenard en Monique worden beide op dezelfde dag geopereerd in het UMCG in Groningen. "Lenard zal er alleen iets korter liggen dan ik", vertelt Monique.

Wees lief voor elkaar

Op de vraag of Monique nog iets kwijt wil aan de lezers van de Toren vertelt ze het volgende: "Ik vind het lastig om als nierpatiënt door het leven te gaan. Als slachtoffer. Want wil niet als patiënt gezien worden. Aan de andere kant wil ik het ook een gezicht geven omdat ik me daardoor kan inzetten voor andere nierpatiënten. Het corona verhaal raakt ons allemaal op welke manier dan ook. Soms zichtbaar en maar bij sommigen ook niet zichtbaar. Ik ben dankbaar dat ik veel lieve en positieve mensen om me heen heb. En wanneer je ziek bent is het in het begin 'interessant' maar wanneer je langer, chronisch ziek bent komt je in een ander 'hoekje' terecht. De corona maakt dit alleen maar erger. Veel mensen zijn echt in een isolement gekomen hierdoor. Mensen die eenzaam zijn, zijn nu nog eenzamer, en zo kan ik nog even doorgaan. En vind echt dat wij met ons allen moeten omkijken naar elkaar. Lief zijn voor elkaar, voor elkaar zorgen, er zijn voor elkaar. Juist de mensen, die vaak niet zichtbaar zijn, extra aandacht geven, een kaartje sturen of wat dan ook. Kijk rond in je omgeving naar die persoon waarvan je denkt die kan nu wel wat extra's gebruiken".