Hardenberg

Jaap en Heleen sluiten de deuren van De Bokkepruik

Door de redactie

Chef-kok Jaap Istha en gastvrouw Heleen Istha, eigenaren van hotel & restaurant De Bokkepruik, hebben onlangs besloten om per 16 februari hun bedrijf, gevestigd aan Hessenweg 7 te Hardenberg te sluiten.

"Na 45 jaar koken in topzaken, wat betekent zes à zeven dagen per week werken met 12 uur op een dag, is het genoeg geweest", vertelt Jaap. "De laatste jaren hadden we twee restaurants en één keuken en dat is erg intensief. Ik begin ook het ouder worden lichamelijk te voelen. Ik dacht altijd dat het niet zo zal zijn, maar het is gewoon zo", vertelt Jaap.

"Als we een klein restaurantje hadden gehad, dan hadden we nog wel een paar jaar door gekund. Dan had je misschien vier dagen per week open kunnen gaan. Maar we werken nu zeven dagen per week en dat is nodig omdat we naast de restaurants ook een hotel hebben. Daarnaast is Jaap perfectionistisch en geeft niet snel werk uit handen. Dit is de kracht van ons bedrijf maar ook een valkuil", vertelt Heleen.

De veranderde markt is een factor die meegespeeld heeft in het besluit van Heleen en Jaap. "Er komen steeds meer restaurants in Hardenberg. De koek moet steeds meer worden verdeeld. Toen we begonnen waren er maar vier restaurants in Hardenberg maar nu tien. Wij hebben niet genoeg meer aan het aanbod. Natuurlijk komen er veel mensen van buitenaf naar ons restaurant, maar het is niet voldoende".

Geen horeca

Het bedrijf zal niet worden overgenomen door horecamensen. "We hadden dit natuurlijk graag gezien, maar het blijkt onmogelijk. Het pand is oud. Mijn overgrootvader kocht het pand in het jaar 1874. Het gebouw is nog altijd hetzelfde, maar er zijn steeds stukjes bij aangebouwd. Als je het bedrijf weer van 'deze tijd' wilt maken dan moet je een deel van het pand verwijderen en opnieuw opbouwen. Deze investering is voor veel mensen te groot", vertelt Heleen. "Het was mooi geweest voor ons personeel. Maar in de horeca is voldoende werk te vinden. We helpen ons personeel met het zoeken van een baan. En het merendeel heeft ook alweer een baan. Maar sommige personeelsleden willen even nadenken of ze wel weer in de horeca willen werken".

Gasten voelen als familie

Tot en met 25 januari konden de gasten nog genieten van de gewone menukaart, maar vanaf 28 januari tot en met 15 februari is er een speciaal Vaarwelmenu. "Januari en februari zijn normaal gesproken de rustigste maanden in ons restaurant, maar het zijn nu de drukste vier weken ooit. De gasten komen met grote getale nog naar ons restaurant tijdens deze vier weken", vertelt Jaap trots.

"Wat ons streelt is dat vanaf dat we bekend gemaakt hebben dat we stoppen, de telefoon niet heeft stilgestaan voor reserveringen en meelevende gasten. We krijgen heel veel leuke kaartjes, mailtjes, appjes en telefoontjes van gasten. Mensen vinden het erg jammer dat het restaurant sluit. Sommige gasten komen hier al zolang we hier gevestigd zijn. Die hebben hun huwelijk, hun 25-jarige huwelijk, hun dertigjarig huwelijk en soms de begrafenis van hun dierbaren hier houden. Wij zijn een deel van hun leven. Het voelt als familie. Persoonlijke aandacht daar stonden wij bekend om, en dat merk je nu. Het is een erg dubbel gevoel. Het is een afscheid nemen van klanten die heel vaak hier kwamen. Ook komen veel oud-leerlingen nu nog een dagje helpen deze vier weken. Het is prachtig maar soms ook erg emotioneel. We zijn af en toe de tissues nodig".

De klassiekers

Het Vaarwelmenu is elke week verschillend. "Het menu bestaat het merendeel uit 'klassiekers'. Ik heb gewoon de leukste en lekkerste gerechten gekozen. Het is per week verschillend, want sommige mensen hebben nog zes keer een tafel gereserveerd". Recepten die onder andere geserveerd worden zijn eem Terrine van Eisbein en eendenlever met zuurkoolmousse en compote van zoete appeltjes Snoekbaars met snijbonen en een Eigentijdse Kruudmoes. "Deze gerechten maak ik al vanaf het jaar 1985 toen we gevestigd waren in Zweeloo. Het zijn bestsellers. Er zijn gerechten bij die ik veertig jaar geleden bedacht heb en nu nog gebruik. Een ander voorbeeld is Coquilles Saint Jacques met prei, kreeftencaramel en beurre blanc. Dit gerecht heb ik al duizend keer gemaakt".

Wat zul je missen

Op de vraag wat zul je missen antwoordt Jaap het volgende: "Het bedenken van gerechten en het contact met de mensen. Je ontmoet zoveel mensen die je anders nooit zou ontmoeten. We hebben bijvoorbeeld de bandleden van de Amerikaanse band TOTO als gasten gehad. Daarnaast kwamen veel artiesten die optraden in de Voorveghter. Mensen die je per ongeluk ontmoet in het restaurant, die je op straat zo niet tegen zou komen", vertelt Jaap. "Het mooie aan het vak is dat je 's morgens nooit weet hoe je dag gaat lopen, het contact met mensen maakt het leuk. Dit zal ik missen", vertelt Heleen.

Nadenken over volgende stap

Jaap en Heleen zullen niet helemaal stoppen. "Om niks te doen lijkt ons niet goed. We willen nu gewoon tijd hebben om na te denken wat onze volgende stap zou zijn. Waar we willen wonen enzovoort. We hebben het te druk gehad de laatste tijd om na te denken wat we anders zouden willen. Als alles is afgesloten willen we eerst een half jaar voor ons zelf pakken en kijken wat we willen", vertelt Heleen. "Ondertussen zullen we misschien af en toe voor mensen koken of kooklesjes geven. Of als mensen problemen hebben met een restaurant of menukaart dan zal ik die ook zeker helpen. Ik zal het nooit helemaal los kunnen laten. We vinden het Horecavak nog steeds een mooi vak", eindigen Jaap en Heleen het gesprek.

Geschiedenis

De Bokkepruik is het oudste restaurant in de wijde omgeving. Duik je de geschiedenis van De Bokkepruik in dan kom je als eerste terecht bij de familie Dorgelo. "De heer Dorgelo was een onderwijzer die verkocht in de avonduren af en toe een borreltje, zo heeft mijn vader, de heer Koeslag, mij vertelt", vertelt Heleen. In de tijd van de grootvader van Heleen was het restaurant een herberg waar de postkoets van paarden wisselde en de reizigers de nacht konden doorbrengen en werden voorzien van een stevige maaltijd op hun reis naar het Noorden. "Mijn opa had vroeger een paard en wagen en hij bracht de dokter naar de spoedgevallen met paard en wagen". De interesse van Heleen in de horeca komt voort uit twee generaties. "Café Nijhoving in het centrum van Hardenberg behoorde ook tot de familie van mijn overgrootmoeders kant. Het is mij dus met de paplepel ingegoten".

In 1960 is Restaurant De Bokkepruik overgenomen door de ouders van Heleen, de heer en mevrouw Koeslag. Daarna is in 1992 het restaurant overgenomen door Heleen en Jaap Istha. "Toen mijn ouders in 1960 het restaurant overnamen, was Heemse een dorp op zichzelf. Er waren twee cafés Koeslag en Kampman en verder alleen landerijen. Heemse was nog niet bebouwd. Toen het uitbreidingsplan kwam en de landerijen om het bedrijf heen werden onteigend, stonden mijn ouders voor de keuze; om verder te gaan met een boerderij, maar dan moesten ze verhuizen naar de Noordoostpolder in verband met ruilverkaveling, of verder in de horeca. Er werd gekozen voor de horeca". In deze tijd vestigde de Wavin zich in Hardenberg en dit zorgde voor een economische groei voor geheel Hardenberg. Maar ook voor de familie Koeslag. De stallen werden omgebouwd tot een zaal en de herberg groeide uit tot een restaurant.

In 1972 werd restaurant de Gloepe overgenomen en in 1978 restaurant De Gaffel in Valthe. Ook werd in deze tijd camping Grote Esch gekocht. In 1980 werd het hotel gebouwd bij de Bokkepruik. "Mijn broer en ik hielpen al vroeg mee in het bedrijf. Het mooist vond ik dat ik als meisje rondging met de bitterballen. En mijn broer stond als jongetje al achter de tap. En natuurlijk pannenkoeken bakken bij de Gloepe".

Jong onderneemster

In 1985 kochten de heer en mevrouw Koeslag een restaurant in Zweeloo. "Ik kwam terug van stage uit Frankrijk en mijn ouders vroegen of ik dit restaurant voor een jaartje wilde runnen en dan was het de bedoeling om het weer te verkopen. Maar na een jaartje vond ik het zo leuk en wilde ik het restaurant niet verkopen. Toen ben ik als 23-jarige jonge onderneemster begonnen. Dat was in deze tijd uniek. Ik heb de middelbare Hogeschool gevolgd en verschillende stages gelopen in sterrenrestaurants. Dus ik had de nodige ervaring. Een paar jaar later ontmoette ik mijn man Jaap, hij was destijds kok en had gewerkt in verschillende restaurants met een Michelinster. Wij gingen samen verder met het restaurant en kregen een Michelinster in 1989.

Michelinster

In 1992 nam Heleen samen met Jaap Herberg de Rustenbergh over. En broer Rutger vestigde zich in 1986 in restaurant de Gloepe. "Wij hadden een Michelinster met ons restaurant de Bokkepruik en we konden deze ster alleen meenemen als we verder gingen onder dezelfde naamvoering. Daardoor kreeg Herberg de Rustenbergh de naam De Bokkepruik. In Zweeloo zijn we gestopt in 1993. We hebben een jaar dubbel gedraaid". Vanaf die tijd is Restaurant de Bokkepruik ook de Michelinster niet meer kwijtgeraakt tot het jaar 2017. "Dit was in het jaar 2017 al een bewuste keuze omdat de werkdruk te hoog was", vertelt Heleen. Sinds 2007 hebben Jaap en Heleen Ishta de lounge. In 2017 hebben ze het 25-jarig bestaan gevierd.