Hardenberg

Herman Finkers presenteert boek Onzichtbare mensen

Door de redactie

Woensdag 26 juni vond een feestelijke presentatie van het boek 'Onzichtbare Mensen, Leven in de echo van de Ommerschans' plaats op Veldzicht aan de Balkerweg in Ommerschans, op de locatie waar veel van de hoofdpersonen uit dit boek geleefd hebben.

'Onzichtbare Mensen, Leven in de echo van de Ommerschans' is een boek met verhalen van mensen die in de kolonie de Ommerschans hebben gewoond wegens armoede. En over mensen die nu in armoede leven: financiële armoede, relatieve armoede of sociale armoede. Geschreven vanuit de mensen zelf.

Eén van hen is cabaretier Herman Finkers, die het voorwoord schreef én het eerste exemplaar in ontvangst nam. Zijn voorouders, Otto Vinkers en Johanna Klein, kwamen in 1831 in de 'onvrijwillige kolonie' terecht. Zij en zoon Jan konden na vijftien maanden de kolonie verlaten, maar hun dochters Grietje en Leentje overleefden de omstandigheden niet.

Ruim een jaar geleden begon bij de stichting Jaar van de Ommerschans het idee te leven om een boek te schrijven over de Ommerschans. Niet een historisch boek, maar een boek met verhalen die de bewoners van toen zelf hadden kunnen schrijven. Alsof je een stukje van hun dagboek mag lezen. Hoe was het in de bedelaarskolonie? Vanuit Hoorn, met een schip over de Zuiderzee, verbannen naar een woestenij helemaal in het oosten van het land. Alleen maar omdat je honger had, geen geld had, pech had gehad in het leven. Het gevoel van armoede, buitengesloten zijn, leeft 200 jaar na de oprichting van de Maatschappij van Weldadigheid helaas nog altijd. Mensen die nu in armoede leven vertelden hun verhaal. De armoede van nu is anders, minder zichtbaar. Het verstopt zich soms achter mooie woorden en in prachtige huizen. Onzichtbaar... Deze verhalen van schrijvers uit het Vechtdal in Overijssel zijn tot een indrukwekkend boek gebundeld. Een boek vol verhalen van mensen in armoede, niet óver mensen in armoede. De verhalen zijn van jongeren, ouderen, nazaten: mensen zoals jij en ik. Met dezelfde gevoelens van trots en kracht, schaamte en verdriet, maar die ook kunnen genieten van zaken die niet met geld te koop zijn. Onbetaalbaar zijn.