Hardenberg

Gelijkspel voor eerste team Witte van Moort

Ingezonden

Tijdens de achtste ronde mocht het eerste team het zaterdag 18 januari opnemen tegen CTD Arnhem. Geen zwakke tegenstander, maar wel eentje die in het verleden weinig problemen opleverde voor de Westerhaarders. Waar Witte van Moort op oorlogssterkte kwam waren de gasten met een invaller aan de start gekomen.

Marino Barkel gaf het goede voorbeeld. In een complex speltype deed Erik van de Weerdhof lang goed mee maar in het late middenspel werd de tijdnood hem fataal. Een rustige remise was er vervolgens voor Odin Mol, die in een gezapige partij met Bart Terwel niet tot kansen kwam. Helaas kwamen de Arnhemmers weer langszij doordat Herman Hilberink onderuit ging. Hilberink kwam niet goed uit de opening en kreeg door het sterke spel van Frerik Andriessen geen kans om zich terug te knokken in de wedstrijd.

Een lichte teleurstelling was vervolgens de remise die Andrey Kalmakov boekte. In het middenspel verloor tegenstander Hin Wong de grip op de stelling en leek Kalmakov groot voordeel te bereiken. De Russische grootmeester kampte echter met tijdnood en de partij eindigde in remise. Jan van Dijk had een interessante paring tegen Henk Grotenhuis ten Harkel. Beide spelers halen er genoegen uit het bord in brand te zetten al bleef al te zwaar vuurwerk vandaag uit. Na een bijzondere opening kreeg de Arnhemmer een zwakke schijf op het kerkhofveld. Van Dijk speelde sterk en legde de stelling van zijn tegenstander plat. Uiteindelijk wist Van Dijk toe te werken naar een winnende doorbraak.

De voorsprong bleek weer van korte duur te zijn. Gerbrand Hessing speelde interessant tegen de invaller Sander Neutel maar die speelde sterk en kreeg een goede aanval in handen. Toen Hessing volhardde in omsingelen werd hij zonder pardon van het bord gezet. Daarmee was de stand op 6-6 gekomen en was er dus weer een Westerhaarse overwinning nodig voor de teamzege. Die kwam er niet van de hand van Bert Aalberts. Na de opening leek Aalberts tot drukspel te kunnen komen, maar Aliar maakte de stand handig klassiek waarna het na enkele verwikkelingen in remise eindigde.

Yuen Wong kreeg gedurende zijn partij met Peter Kort steeds meer voordeel. In het eindspel stonden de schijven echter verkeerd opgesteld waardoor Wong genoegen moest nemen met remise. Dat Gil Salome vervolgens niet wist te winnen van Niek Smeitink was gezien de partij een behoorlijke domper. Salome nam zijn tegenstander in de korte vleugelopsluiting. Ongetwijfeld was de stand uiteindelijk ergens gewonnen maar in de partij kwam Smeitink weg met een punt.

Daarmee was de stand opgelopen tot 9-9 en leek WvM een zeer hoge prijs te gaan betalen voor het niet benutten van de kansen. Peter Hoopman had weinig plezier gehaald uit het tegenspelen van de aanval van Thijs Gerritsen en kwam in een ogenschijnlijk kansloos eindspel terecht. Hoopman vocht door en met succes: onder druk van de klok en ongetwijfeld de spanning van de beslissende partij miste Gerritsen de winnende voorzetting. Hoopman en WvM konden opgelucht ademhalen, want door de remise hield de thuisclub in elk geval nog een puntje over aan het duel. Over twee weken zal tegen het sterke Van Stigt Thans uit een ander vaatje getapt moeten worden.