Hardenberg

Geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid

Door de redactie

En toen was daar vorige week ineens de Nashville verklaring. In De Toren ontkwam ook de Hardenbergse politiek er niet aan te reageren op een extra stelling naar aanleiding van de landelijke ophef daarover. De ChristenUnie heeft de nadruk gelegd op de zorg om en liefde voor onze naaste, in plaats van een oordeel te vellen over hoe iemand in het leven staat.

Die reactie richtte zich echter meer op de inhoud van de Nashville verklaring dan op de inhoud van de stelling, want die ging over de vrijheid van meningsuiting. De stelling luidde: "De ondertekenaars van de Nashville verklaring maken gewoon prima gebruik van hun recht op vrije meningsuiting. Niets mis mee". De vrijheid van meningsuiting wordt in artikel 7 van de Nederlandse grondwet geregeld, waarin kort gezegd staat dat niemand toestemming vooraf hoeft te vragen om bepaalde gevoelens, gedachten of meningen te uiten dan wel te publiceren. Zo beschouwd kun je het met de stelling eens zijn. Maar of de ondertekenaars van de Nashville verklaring moreel gezien "prima" gebruik maken van hun recht op vrije meningsuiting en dat daar dus "niets mis mee" is, is de vraag. Want niet alles wat gezegd kan worden, moet ook gezegd worden. Zeker als je (als politicus) een publieke functie bekleedt of (als pastor) verantwoordelijk bent voor een geloofsgemeenschap, moet je je altijd afvragen wat de gevolgen van jouw uitingen kunnen zijn. In het geval van de Nashville verklaring was te voorzien dat LHBTI'ers zich er door aangevallen en beschadigd zouden voelen; de verklaring blinkt bepaald niet uit in het tonen van zelfreflectie, begrip en naastenliefde. In de geest van wat Jezus van Nazareth de wereld heeft voorgeleefd, hadden de ondertekenaars er daarom beter aan gedaan de verklaring niet te publiceren. Natuurlijk mogen zij hun mening hebben en uiten en vanzelfsprekend mogen anderen met hen van mening verschillen en dat ook uiten. Maar laten we dat vooral doen zonder elkaar (willens en wetens) te beschadigen en te veroordelen. Dus geen ondoordachte verklaringen en verhitte reacties daarop de lucht in slingeren, maar met elkaar praten over wat ons bezighoudt, bindt en soms misschien scheidt. Voor beide 'kampen' betekent het: we scheren geen groepen mensen over één kam, we behandelen een ander zoals we zelf behandeld willen worden en we zijn ons ervan bewust dat wij met dezelfde maat gemeten worden die wij voor een ander hanteren. We leven in een harde wereld, waar polarisatie aan de orde van de dag is en zo'n beetje alles onder de mantel van vrijheid van meningsuiting maar moet kunnen. Vrijheid bestaat alleen niet zonder verantwoordelijkheid; voor een ander, voor onszelf en voor de samenleving, waarin we het eenvoudigweg met elkaar moeten zien te redden.

ChristenUnie Hardenberg