Ommen

Gedicht over Ommen

Door de redactie

Wulps waakt het sierlijk

over de Vecht, snavel wijst

overkant witte kerk blauw omrand

centrum van het stadje lijkt omsingelt

bomen-waterpaden-gras-zand-tikkende spechten

Ze rent tot ze wind voelt

vangt vlieger tot hoger

tot dalen, vallen

rent ze weer

vlieger omarmt de wulp

het vraagt om minder voorzichtigheid

dwarrelt naar beneden, opluchting

Ze gaat weer

het water glinstert

bomen met zilverkruinen

goud eronder schittert aan

overzijde van de stroming

In de wind, over de wind

raken we niet uitgewaaid

met haar lach in mij geprent

kijk ik naar Ommen

Viviane Rose, stadsdichter van Ommen