Hardenberg

Eerste team doet zichzelf tekort

Door de redactie

Zaterdag 3 oktober stond de altijd leuke wedstrijd tegen VBI Huissen op het programma. Voor de Gelderse ploeg staan alle seinen voor het landskampioenschap op groen na hun verrassende zege in de eerste ronde op Hijken DTC. Voor Witte van Moort was het een mooie uitdaging om hen te dwarsbomen en daarmee zichzelf te rehabiliteren voor de zwakke start tegen WSDV.

Bij het uitwisselen van de opstellingen was wel duidelijk dat het zwaar zou worden. Geen enkele Westerhaarder kon op een hogere rating bogen dan zijn tegenstander. Echter bleven de ratingverschillen op de meeste borden binnen de perken waardoor het toch nog wel een spannende wedstrijd zou kunnen worden.

De score werd geopend door Edwin Twiest. Hij speelde tegen de bondstrainer Johan Krajenbrink een strategische partij. Twiest, goed bekend met het spel van Krajenbrink, wist eenvoudig op de been te blijven. Bert Aalberts nam het op tegen Wouter Ludwig. Na een leuke opening besloot Aalberts dat het beter was om niet in al te troebel water te gaan vissen. Het overzichtelijke spel wat ontstond bood leidde al snel tot remise.

Yuen Wong brak vervolgens de wedstrijd open. Oude bekende Odin Mol had er wel zin in en knalde een aanval op het bord. Deze was echter nauwelijks verantwoord: met sterk spel breidde Wong zijn voordeel snel uit. De met wit spelende Mol ging een stapje verder met zijn aanval. Waar een dergelijke 'Samb-swing' nog wel eens een uitkomst kan zijn voor vastgelopen aanvallen bleek dat hier wel anders. Wong tikte de partij indrukwekkend uit en zette daarmee zijn team op een 4-2 voorsprong. Jan van Dijk deed vervolgens een goede duit in het zakje door veelvoudig nationaal kampioen Alexander Baliakin af te stoppen. Geheel tegen zijn principes in speelde Van Dijk vanaf zet één met de handrem er op. Deze tactiek bleek effectief, want Baliakin wist niets te bereiken: remise.

Met de 5-3 voorsprong op de borden gloorde een enorme stunt. Op de overige borden leken met name de twee nieuwe aanwinsten kansrijk om de wedstrijd in het slot te gooien. Zo had Thijs van den Broek een prima positiepartij tegen de ervaren Jos Stokkel. In de eindfase had Van den Broek belangrijk voordeel, maar Stokkel wurmde zich naar remise, tot teleurstelling van eerstgenoemde. Dat viel echter in het niet vergeleken met de ramp die Martijn de Leeuw overkwam. Tegen Jasper Lemmen nam De Leeuw het centrum in. Lemmen speelde constructief tegen maar moest toch lijdzaam toezien hoe De Leeuw zijn voordeel uitbreidde naar winnende proporties. Vervolgens trad de wet van Murphy in werking. Eerst miste De Leeuw winst, en vervolgens verdwaalde hij in het doolhof van voordelige eindspelletjes. De partijvariant leidde tot een bittere nederlaag.

Daarmee was de stand op 6-6 gekomen en was een gelijkspel het hoogst haalbare, want in de resterende twee partijen zaten de Westerhaarders in de tang. Marino Barkel leek de opening goed door te komen tegen de Letse wereldtopper Guntis Valneris. Daarna bleek Valneris echter toch van de buitencategorie te zijn. Normaal blijft Barkel vrij eenvoudig op de been tegen grootmeesters maar nu kwam hij met de zet meer in het nauw. In het late middenspel schoven de stellingen nadrukkelijk ineen en de dagen van Barkel leken geteld. Barkel had echter goed gerekend en wikkelde via een lepe tussenzet af naar een knappe remise. De laatste en beslissende partij was die van Peter Hoopman. Tegen Gérard Jansen ontstond een partij met enkele decorwisselingen. Jansen had eerst een flankaanval, die vervolgens overging in een Hoogland-aanval. Nadat ook die aanval van het bord verdween kampte Hoopman met een inactieve vork, maar desondanks leek er niet al te veel aan de hand. Nadat Hoopman naar de rand ging won de centrumstand van Jansen aan kracht. In aanhoudende tijdnood kwam Hoopman er niet meer uit.

Een zeer zure nederlaag. Waar het tegen WSDV gewoon niet goed genoeg was, werd er vandaag sterk gespeeld. De beloning bleef echter uit. Voor het eerste team treedt nu een ''herfststop'' in. Over twee weken zou er gespeeld worden tegen CCR, maar de Rotterdammers zijn uit de competitie gestapt. Op 14 november wordt, ijs en weder dienende, de competitie hervat met een thuiswedstrijd tegen een andere titelkandidaat: Hijken DTC.