Hardenberg

Blijven sToren

Door de redactie

Een nieuw jaar, met een nieuwe column en een nieuwe foto. Daar begon het al. Waar mijn mannelijke medecolumnisten heel snel klaar waren met het kiezen van de mooiste foto, duurde dat bij mij een hele tijd. Ik moest kiezen uit vier verschillende en vroeg advies thuis. "Die niet mam, daar zie je jouw rimpels te goed en op die kijk je veel te serieus". Meer van dat soort commentaar maakte het er niet gemakkelijker op. Maar met deze ben ik tevreden.

Bij de start van 'Even sToren' dacht ik dat niemand op die foto zou letten, maar dat blijkt niet zo te zijn. Het komt regelmatig voor dat iemand me herkent en iets zegt over mijn schrijfsels. Ontzettend leuk vind ik dat, omdat ik daardoor ook weet dat veel onderwerpen herkenbaar zijn. De column over mijn ontelbare bakjes zonder deksels bijvoorbeeld: er blijken meer mannen te zijn die hier ook niet tegen kunnen. Iemand vertelde dat het stukje over de luier-tas bij hen op het toilet hangt en dat bezoek er steeds om moet lachen. Ik voel me hartstikke vereerd! Ook krijg ik regelmatig de vraag hoe het met ons hondje gaat. Dus nog even voor de belangstellenden onder u: het gaat goed! Dagelijkse douchebeurten zijn verleden tijd gelukkig. Het gezegde dat honden op hun baasje lijken gaat bij ons helaas niet op. Waar ik altijd bang voor honden was, is Benno wel bang voor mensen maar niet voor andere honden. Die vindt hij fantastisch. Er is een wereld voor me opengegaan: overal in huis en in de wasmachine liggen hondensnoepjes, ik heb nog nooit zoveel gewandeld en durf zelfs andere honden te aaien. Ik zou er veel columns mee kunnen vullen. Maar dat zou al snel eentonig worden. Het wordt dit jaar juist weer lastig voor mij om te kiezen uit de onderwerpen. Mijn hoofd staat namelijk nooit stil: ik vraag me continu dingen af en krijg voortdurend nieuwe invallen. Dus dat vullen van columns gaat goed komen! Ik wens jullie een mooi jaar toe met veel leesplezier. Fijn dat we jullie mogen blijven sToren!