Afbeelding

Incasseren

wo 14 juni 2023 even sToren

Ze zijn er weer! Als ik ’s ochtends naar buiten kijk dan zie ik ze: vader en moeder waterhoen met dit jaar zeven kleintjes. Van die zwarte kleine bolletjes: ze kunnen net lopen en rollen nog regelmatig om. De afgelopen jaren konden we telkens genieten van dit ritueel en ik denk ook dat het steeds hetzelfde waterhoenpaartje is.

Ze eindigen steevast elk jaar met minder jonkies dan ze begonnen: de zwaksten blijven achter in de groei en de katten, vlaamse gaaien en zelfs de snoeken weten ze te vinden. Dat zet me aan het denken: hoe zouden die waterhoentjes dat ervaren? Zouden ze hartverscheurend huilen als er weer eentje is verslonden? Of is het gewoon een feit en gaan ze stug door met de rest voeden en beschermen? Ze kunnen in ieder geval goed incasseren. Daar kunnen wij mensen een voorbeeld aan nemen. Bij tegenslag weer doorzetten en doorgaan. Ik ben er over het algemeen best goed in vind ik. Als er iets mislukt dan blijf ik positief, of ga omdenken om er toch een mooie draai aan te geven. We geven dit ook mee aan onze kinderen: tegenslag hoort erbij en daar moet je mee leren omgaan. Zij kunnen dit redelijk goed. Als u dit leest dan heeft mijn jongste vandaag te horen gekregen of hij zijn examen heeft gehaald. De kans is echter aanwezig dat hij het niet heeft gehaald: met vijfjes en zesjes is hij het examen ingegaan en hij heeft er wel wat verprutst denkt hij. Hij zegt zelf dat hij er vanuit gaat dat hij het niet heeft gehaald, want dan valt het altijd mee. 

Dat is wat mij betreft al een soort van incasseren. Dit heeft hij ook geleerd doordat hij voetbalt, want hij incasseert wat af met zijn team. Daar kan ík dan wel weer van leren. Want ik tennis, en speel ook competitie en toernooien. Vorig jaar rond deze tijd won ik eindelijk eens een wedstrijd! Nu zijn we een jaar verder en heb ik veel wedstrijden gespeeld, maar er niet eentje gewonnen. Elke keer ga ik er weer voor: kop d’r veur en gaan! Maar na een jaar wil ik er toch graag één winnen. Eentje is al genoeg: dan weet ik dat ik er beter in word. Mijn man vindt het sneu voor me en leeft altijd mee. Maar tijdens het schrijven van deze column kon hij het toch niet laten om me te wijzen op het verband tussen incasseren en de waterhoentjes: “De zwaksten blijven toch altijd achter in de groei hé…” Auw. Dat deed zeer. Oké: incasseren kan ik inmiddels wel, maar incazeren is nog een uitdaging! Kop d’r veur, en gaan: ik hou vol en zet door!

Afbeelding
OV-inloopspreekuren 'Ervaar het Openbaar Vervoer' Hardenberg 1 uur geleden
Afbeelding
'Super die super Super' Hardenberg 5 uur geleden
Afbeelding
'Feest der Herkenning' in Het Punt Twenterand 20 uur geleden
Afbeelding
Uitslag sjoelen Hardenberg 23 feb, 11:57
Afbeelding
Sjoelers in actie Hardenberg 23 feb, 11:26