Op het Twente'randje'

Tradities komen, tradities gaan (met hun tijd mee)




Het Groot Dictee der Nederlandse Taal, jarenlang was het een monument op de televisie. Luisteren naar Philip Freriks die op gedragen toon de meest onmogelijke zinnen voorlas, om ze vervolgens (nadat ze in hapklare brokken verdeeld werden) ijverig neer te pennen op het kladblok op schoot. Twee kantjes, 10 zinnen, een uur en plusminus 25 fouten later kwam er dan aan deze aangename kwelling een einde. Natuurlijk was er ook nog onze gemeentelijke equivalent: Het Twenteranddictee. Prachtige evenementen waarin de taal gevierd werd, die jammer genoeg een treurige overeenkomst hebben: ze bestaan allebei niet meer. Onvoldoende animo, misschien wel door de autocorrectie en spellingcontrole in onze digitale hulpmiddelen.
Voor iedereen die met weemoed terugdenkt aan deze spellingwedstrijden, een dictee speciaal voor 5 december.
1.       Vriezenveen werd dit jaar getrakteerd op een noviteit: de feeëriek verlichte Pakjesboot 12 legde aan in het halfdonker en werd aan de ene kant van het Kanaal Almelo-De Haandrik verwelkomd door een handjevol joelende adolescenten, die hun ongenoegen uitten over de kleur van een tweetal pieten, en aan de andere kant door enkele honderden onbevangen kinderen die louter op de feestvreugde waren afgekomen.
2.       De goedheiligman legde zijn traditionele weg over de dorpsstraat dit jaar niet af in een landauer, calèche of ander rijtuig, niet op een przewalskipaard, maar op zijn  nieuwe schimmel Ozosnel.
3.       De ouders en kinderen van het veendorp zijn het sinterklaascomité en eenieder die zijn of haar nek heeft uitgestoken zeer erkentelijk voor getoonde creativiteit, moed, inzet en enthousiasme!
Misschien vindt u morgen, naast het lezen van de gedichten, tijd voor het Twenterandsinterklaasdictee. Bij voldoende animo volgend jaar weer en wie weet is er wel een nieuwe traditie geboren…