even sToren

Sanne


Drie weken geleden kwam er zomaar een berichtje in de groepsapp van de fietsgroep die naar de Alp d’Huez zou zijn gefietst. Zomaar een vraag of ik op zondag 5 juli met alle mannen die zouden kunnen naar Leiden wilde fietsen om haar een hart onder de riem te steken.
Ik kende Sanne niet, het bleek een 17-jarig meisje te zijn met kanker. Ze moest de dag erop een heel zware operatie ondergaan om de tumor die haar kwelde te verwijderen. Ze was bezig een sportcarrière op te bouwen en die is door deze ziekte abrupt ten einde gekomen. Ze is nu bezig om te overleven, wat ook topsport is. Als gewoon gezonde kerel, ik zou haar opa kunnen zijn, heb ik het geluk dat ik nog gewoon mee kan fietsen bij deze groep. Spontaan gaf ik me op en met een tiental andere mannen, die ook in de gelegenheid waren om op zo’n korte termijn de agenda leeg te maken, stapten we twee weken geleden op de fiets. Een regenachtige dag, veel zuidwesten wind. Wie een beetje topografisch inzicht heeft weet dat Leiden ten opzichte van Hardenberg in het zuidwesten ligt dus bijna de hele dag tegenwind. Maar we deden het voor Sanne. Vooral het laatste uur met windkracht 5 was pittig, maar zeiden we om elkaar te motiveren ‘het staat niet in verhouding tot wat zij morgen moet ondergaan’. Toen we Leiden binnenfietsten brak de zon door, dat was vast een goed teken. Bij het ziekenhuis stond een delegatie ons op te wachten, waaronder een jonge meid met een kaal hoofd maar verder oogde ze gewoon gezond. Ze wist niets van onze tocht maar toen haar vader vertelde dat we voor haar hier naar toe waren gefietst werd het wel even stil. Haar verbijsterende verhaal, een onzekere toekomst, maar geweldig om er voor haar te kunnen zijn.Ik hoop dat Sanne haar gezondheid terug krijgt. Dat de chemokuren en de ingewikkelde operatie de kankercellen zullen laten verdwijnen. Indrukwekkend om een levenslustige meid te zien die ondanks haar kaalheid straalde, een positief verwachtingspatroon heeft. Nu ik haar heb ontmoet wil ik elke week wel voor haar fietsen. En volgend jaar voor de Alp d’Huzes gaan, want er is nog heel veel onderzoek en geld nodig om mensen zoals Sanne hun gezondheid terug te geven.
Henk Leemhuis