Op het Twente'randje'

Lentekriebels

 


Deze column is voor iedereen die iets positiefs nodig heeft. Ik ga geen lang verhaal voor u typen, maar vooral opschrijven wat positief is in het leven van nu, want ook nu zijn er overal kleine (of grote) lichtpuntjes te vinden. Komt ie!

 

Drie weken geleden lag er nog een dik pak sneeuw, hoe mooi was de wereld toen! Een waar winter wonderland. Er kon weer geschaatst worden en dat werd ook massaal gedaan. Schaatsbanen gingen weer open en sinds lange tijd werd er weer geschaatst op vijvers en zelfs het kanaal. Veel mensen vonden dit heerlijk! De Elfstedentocht weer genoemd en zo was de Nederlands winter weer compleet.

 

Voor wie al die sneeuw niks vond, was er vorige week ineens totaal ander weer. We konden in onze korte broek naar buiten. Buiten fluiten de vogeltjes weer en ze zijn weer druk met nesten bouwen. Vandaag zag ik zelfs weer ooievaars op het nest zitten. Het voorjaar komt er dus weer aan en voor we het weten, lopen de lammetjes ook alweer buiten.

 

Wat wonen wij, als inwoners van de gemeente Twenterand, toch in een mooie gemeente. Overal is er wel een mooi natuurgebied in de buurt of een mooi stuk om te wandelen. Iedere dag probeer ik een ommetje te maken (ja, inderdaad ook met de meest gedownloade app) en iedere dag zie ik weer wat nieuws. Dat is toch mooi?

 

Als laatste nog een persoonlijk geluk, maar wij zijn op dit moment niet de enige die dit geluk ervaren. Een ware babyboom zorgt ervoor dat vele ouders/grootouders/overgrootouders dit geluk voor het eerst of opnieuw mogen ervaren. Deze jonge mensjes krijgen niks mee van de grote boze wereld en dat zet de wereld, voor mij, ook wel eens stil.