RAAD dichterbij

Koeien in de wei






Afgelopen week werd bekend gemaakt dat veehouders niet alleen de dagen moeten registreren van de weidegang van hun koeien, maar ook de tijden waarop de buiten zijn. Ik moest een diepe zucht slaken. Het zoveelste voorbeeld dat het bestuur (vooral landelijk) gevoel heeft bij wat er zich ‘op de werkvloer’ afspeelt. Want het is een voorbeeld ook van een maatregel die niets te maken heeft met dierenwelzijn, of duurzaamheid. Maar eerder met de controleerbaarheid en de maakbaarheid van onze samenleving.


Ik vraag vaak aan boeren waar nu Het Probleem zit. Waarom komen we er niet toe om de juiste dingen te doen met elkaar? Een vaak gegeven antwoord is dan toch de regelgeving. Elke keer als de boeren het weer op orde hebben, komt er weer een nieuwe regel bij. Met meer administratie, meer werkdruk en vaak ook dure aanpassingen aan het bedrijf. Terwijl de boeren zelf juist bezig proberen te zijn met innovatie, met het verbeteren van het product en ook met de zorg voor hun omgeving. Te vaak leggen we het probleem wat we denken te zien bij de boer, terwijl er een keten van organisaties en overheden aan verbonden is die net zo moeten veranderen.


De consument, u en ik, moeten iets meer willen betalen voor de eerlijke producten. De producenten moeten eens af van dit oerwoud van keurmerken, de winkels moeten een eerlijke prijs betalen, de overheid moet met minder maar betere regels komen. Ga zo maar door. Maar omdat dit zo ingrijpt in zoveel zaken, veranderen we niet. En stapelen we maar weer een regel op een regel.


Inmiddels hebben we brede, maatschappelijke discussies over dierenwelzijn, brandveiligheid, uitstoot van stikstof, natuur tegenover landbouw, koe in de wei of juist niet. Gezondheidsrisico’s bij geitenboeren en vogelgriep. We kunnen natuurlijk elkaar flink in de houdgreep houden maar ook eens echt een grote beweging maken. Ik zou graag zien dat we met elkaar tot echte oplossingen zouden komen. Een regelvrije proeftuin in Hardenberg. Samen met boeren, consumenten, winkels en voedselproducenten. En met het onderwijs en wetenschap. Omdat ik zie dat er al veel goeds gebeurt maar teveel versnipperd. Het is maar een droom…?